ΟΙ ΠΡΩΤΟΚΟΡΥΦΑΙΟΙ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ ΠΕΤΡΟΣ & ΠΑΥΛΟΣ
ΜΑΣ ΚΑΛΟΥΝ ΝΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΜΙΜΗΤΕΣ ΑΥΤΩΝ
ΚΑΙ ΑΠΟΣΤΟΛΟΙ ΧΡΙΣΤΟΥ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ
†ΑΡΧΙΜ. ΣΠΥΡΙΔΩΝΟΣΚΑΤΡΑΜΑΔΟΥ
Πατέρες και Αδελφοί μου,
Ο μήνας Ιούνιος ολοκληρώνεται μετά την Μεγάλη Δεσποτική Εορτή της Πεντηκοστής και της παρουσίας του Παρακλήτου στη ζωή μας διά της Εκκλησίας, από τη Εορτή προς τιμή των Πρωτοκορυφαίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου, Εορτή που συστάθηκε το 258μ.Χ., όταν ο Πάπας Σίξτος ο Β΄ μετέφερε τα Ι. Λείψανά τους στην κατακόμβη του Αγ. Σεβαστιανού Ρώμης.
Ακούμε κάθε φορά στο Ι. Σύμβολο της Πίστεως, ότι η εν Αγίω Πνεύματι ιδρυθείσα Εκκλησία του Χριστού ανάμεσα στα άλλα της γνωρίσματα, χαρακτηρίζεται και ως Αποστολική «Εις μίαν, αγίαν, καθολικήν και Αποστολικήν Εκκλησίαν». Χαρακτηρίζεται ως Αποστολική διότι ιδρύθηκε και θεμελιώθηκε πάνω στο κήρυγμα, τη διδασκαλία τους αγώνες και το μαρτύριο των Αγ. Αποστόλων. Το Αποστολικό λειτούργημα είναι μοναδικό μέσα στη ζωή της Εκκλησίας, αφού οι Απόστολοι κατέχουν την πρώτη θέση και αποτελούν την ξεχωριστή αυτή τάξη Αγίων.
Δικαιολογημένα λοιπόν τιμώνται ιδιαίτερα από την Εκκλησία, διότι πρόκειται για εκείνα τα πρόσωπα τα οποία εξέλεξε ο Χριστός και οι οποίοι, σε σχέση με όλους τους άλλους, ήταν αυτόπτες και αυτήκοοι μάρτυρες όλων όσα δίδαξε, και έπραξε ο Κύριος και ήταν αυτοί που με το κήρυγμά τους θεμελίωσαν και διέδωσαν την Εκκλησία του Χριστού.
Ανάμεσα στους 12 Αποστόλους των οποίων τη μνήμη γιορτάζει αύριο η Εκκλησία ξεχωρίζει τους σήμερα τιμώμενους Πέτρο και Παύλο οι οποίοι σύμφωνα με το Ι. Συναξάρι που ακούσαμε είναι πρώτοι και κορυφαίοι. «Τούτοις, τίνα εγκωμίων ύπόθεσιν μείζονα αν τις έπινοήσειε, παρά την τού Κυρίου μαρτυρίαν και άνακήρυξιν; Τον μεν Πέτρον μακαρίσαντος, και πέτραν καλέσαντος, έφ’ ής ίδρύσαι την Εκκλησίαν φησί· τον δε Παύλον σκεύος έκλογης εσεσθαι προειπόντος, τού βαστάσαι το ονομα αυτού ενώπιον τυράννων και βασιλέω». Ποια καλά λόγια, τι καλύτερο μπορεί να βρει κανένας γι’ αυτές τις μεγάλες μορφές του Χριστιανισμού, πέραν από αυτό δηλαδή το οποίο τους είπε ο ίδιος ο Χριστός.
Λίγο πριν στο σημερινό ευαγγέλιο ο Χριστός ρωτά τους μαθητές Του, Τι νομίζουν, τι λένε οι άνθρωποι πως είναι; Του απάντησαν άλλοι Προφήτης, άλλοι ο Ιωάννης ο Βαπτιστής, άλλοι ο Ηλίας, άλλοι ο προφήτης Ιερεμίας. Εσείς ποιος νομίζετε ότι είμαι; Και ο Απ. Πέτρος, ενθουσιώδης και αυθόρμητος χαρακτήρας, αφοσιωμένος πάντα στον Χριστό, απαντά «Συ ει ο Υιός του Θεού του Ζώντος», ότι είναι Θεός. Τότε τον μακάρισε ο Χριστός «Μακάριος ει Σίμων βαρ Ιωνά, Είσαι μακάριος εσύ υιέ του Ιωνά, Πέτρε, ότι αυτό το οποίο είπες μόλις τώρα, δεν σου αποκάλυψε κανένας άνθρωπος, αλλά ο πατέρας μας ο εν ουρανοίς. Και επιπρόσθετα του λέει «εσύ είσαι η πέτρα πάνω στην οποία θα θεμελιωνόταν η Εκκλησία». Ονόμασε δηλαδή αυτή την ομολογία του Απ. Πέτρου, πέτρα και θεμέλιο της Χριστιανικής Πίστεως.
Από την άλλη πλευρά ο Απ. Παύλος αρχικά διώκτης και υβριστής της Εκκλησίας μεταβάλλεται εν Αγίω Πνεύματι ένθερμος οπαδός για να κάνει το κήρυγμα του Χριστού Οικουμενική διδασκαλία, ο Κύριος τον ονόμασε «σκεύος εκλογής της Χάριτος», αφού επρόκειτο να υποστηρίξει, να ομολογήσει και να μαρτυρήσει για το όνομα του Χριστού σε όλη την Οικουμένη απέναντι σε έθνη και μπροστά από κάθε εξουσία ανθρώπινη. Το Αποστολικό Ανάγνωσμα περιγράφει σήμερα τα δεινά, τους διωγμούς και ότι υπέστη στη διάρκεια του ιεραποστολικού κηρύγματος του Ευαγγελίου και στην ίδρυσή των κατά τόπους Εκκλησιών. Σε όλη του τη ζωή εργάστηκε για την Εκκλησία περισσότερο από κάθε άλλο άνθρωπο και βίωνε το ζω δε ουκέτι εγώ ζει δεν εν εμοί Χριστός.
Τρία βασικά μηνύματα από την θεσπέσια Υμνολογία της Αγίας μας Εκκλησίας για την μεγάλη Εορτή.
Α) «Έδωκας καυχήματα, τη Εκκλησία φιλάνθρωπε, τους σεπτούς Αποστόλους σου».
Μας έδωσες πρόσωπα για τα οποία μπορούμε να καυχόμαστε. Ο Απ. Παύλος και ο Απ. Πέτρος, αλλά και όλοι οι άλλοι Άγιοι Απόστολοι. Καυχόμενοι όμως ταυτόχρονα θα πρέπει να θέσουμε στον εαυτό μας το ερώτημα. Μπορούμε να απαντήσουμε και εμείς στον Χριστό σήμερα με λόγια και την ζωή μας όπως του απάντησε ο Πέτρος; Η μαρτυρία και το έργο των Αποστόλων για τα οποία εμείς καυχόμαστε σήμερα και αύριο και ομολογούμε κάθε φορά στο Ι. Σύμβολο της Πίστεως οφείλει και πρέπει να προσδιορίζει τη ζωή μας και αυτή την μαρτυρία να τη μεταφέρουμε και εμείς στον κόσμο γιατί και εμείς είμαστε και οφείλουμε να είμαστε μικροί Απόστολοι και μιμητές του έργου τους στον κόσμο.
Β) «Έδωκας στηρίγματα, τη Εκκλησία σου Κύριε».
Έδωσες βασικούς πυλώνες και στύλους πάνω στους οποίους στηρίζεται ακράδαντα το οικοδόμημα της Εκκλησίας αυτό το Σώμα του Χριστού από την εποχή που θεμελιώθηκε η Χριστιανική Ορθόδοξη Πίστη από τους Αποστόλους και από τότε θα παραμείνει ασάλευτη στους αιώνες και δια των Αγίων Αποστόλων, την Αποστολική διαδοχή, την αλυσίδα αυτή της Ιερωσύνης, που εκτείνεται μέχρι τις μέρες μας με την διαδοχή χειροτονιών ως πράξη και θεωρία της αυθεντικότητας Της. Έτσι δεν πρέπει να χάνουμε την πίστη, την ελπίδα μας από πρόσωπα αλλά να βιώνουμε ότι είμαστε Μέλη της Εκκλησίας και ότι ανήκουμε σε Αυτή, γιατί είναι η Μάνα μας και η μεγαλύτερη πνευματική Οικογένειά μας στην οποία ανήκουμε και μάλιστα με θεμελιωτή Αυτής τον Κύριό μας Ιησού Χριστό και τον Παράκλητο που συγκροτεί, κατευθύνει και διοικεί το θεσμό της Εκκλησίας. Μέσα από τα Ι. Μυστήριά Της με τη Χάρη του Αγ. Πνεύματος τα πάντα δίνουν νόημα και περιεχόμενο στη ζωή μας όσο πιο συνειδητά μετέχουμε σε Αυτά και ιδιαίτερα στο ένα το βασικό τον κατεξοχήν Μυστήριο της Θ. Λειτουργίας, στην Οποία επιτυγχάνεται η κοινωνία με τον Τριαδικό Θεό, την Παναγία, τους Αγίους Αποστόλους και τους λοιπούς Αγίους μας όλων αιώνων και των εποχών αλλά και με όλους μας ζώντας και κεκοιμημένους .
Γ) «Έδωκας υπόδειγμα, επιστροφής αμαρτάνουσι». Έδωσες παράδειγμα επιστροφής σ’ αυτούς οι οποίοι αμαρτάνουν π.χ. ο Απ. Πέτρος αρνήθηκε 3 φορές τον Χριστό, ύστερα έκλαυσε πικρά και ο Κύριος μετά την Ανάστασή Του στην συνάντησή Του μαζί Του, τον ρωτά Σίμων Ιωνά με αγαπάς; «τφ τριττφ τής έρωτήσεως, τφ, Πέτρε φιλεις με, το τριττον τής άρνήσεως, ο Χριστός διωρθώσατο».
Η μεγάλη λοιπόν σημερινή Εορτή της Εκκλησίας και το παράδειγμα των Πρωτοκορυφαίων Αποστόλων μας καλεί όλους να εργαστούμε ιεραποστολικά για τη θεραπεία και τη σωτηρία μας αρχικά και προσωπικά αλλά και όλων των συνανθρώπων μας στη συνέχεια, μεταφέροντας διά της Εκκλησίας την αλήθεια και την μαρτυρία του Ι. Ευαγγελίου.
Μη βασιστούμε ποτέ στον εαυτό μας, αλλά στη Χάρη του Θεού έτσι όπως φανερώθηκε στο πρόσωπο του Θεανθρώπου Κυρίου μας Ιησού Χριστού και μας καλεί να μιμηθούμε στη πίστη την οποία διέθεταν οι Άγιοι τιμώμενοι Απόστολοι οι Πρωτοκορυφαίοι οι 12 και όλοι οι άλλοι στους Οποίους οφείλουμε τα πάντα στην πνευματική μας κατάρτιση και πορεία.
Τέλος, επειδή τίποτα στη ζωή της Εκκλησίας δεν είναι χωρίς σκοπό τον Αγιασμό μας και τη κατά Χάρη θέωση, ακόμα και η Ορθόδοξη εικονογραφία της Εορτής τόσο των δύο Πρωτοκορυφαίων Αποστόλων όσο και της συνάξεως των 12 Αγίων Αποστόλων έχει μεγάλο συμβολισμό στις μέρες μας περί ειρήνης και ενότητας. Οι Άγιοι είναι σεμνά εναγκαλιζόμενοι και αυτό μπορεί να επιτευχθεί μόνο μέσα στην Εκκλησία, αφού οι δύο κρατούν την Εκκλησία ως στύλοι και ακρογωνιαίοι λίθοι, επάνω στους οποίους οικοδομήθηκε το Ιερό Ίδρυμα της Εκκλησίας του Χριστού.
Ο Απ. Παύλος κρατά ξίφος και Βιβλίο σύμβολα του επιμελούς και ειλικρινούς κηρύγματος και σωστικού Λόγου του Θεού. Ο Απ. Πέτρος κρατά κλειδιά, που συμβολίζουν τη μετάνοια και τη συγχώρηση και πως η μίμηση του τρόπου της ζωής των είναι ο τρόπος και ο δρόμος της εισόδου στη Βασιλεία του Θεού.
Έτσι σήμερα που τα βήματά μας, μας έφεραν στην Εκκλησία για την Οποία έδωσαν τα πάντα και το αίμα και την ζωή τους, ας παρακαλέσουμε και εμείς τους σημερινούς τιμώμενους μεγάλους Πνευματικούς Πατέρες και Πνευματικούς Οδηγούς μας Πρωτοκορυφαίους δύο Αγίους Αποστόλους τον Πέτρο και τον Παύλο σήμερα, και τους 12 Αγίους Αποστόλους αύριο, να πρεσβεύουν για μας που τους τιμούμε όχι επιδερμικά και εθιμικά αλλά σωστά και ουσιαστικά, ώστε να καταστούμε κι εμείς, όπως και Εκείνοι «σκεύη εκλογής του Παρακλήτου» και μέτοχοι και κοινωνοί της Βασιλείας του Θεού, ζώντας συνεχώς και συνειδητά στην ζωή και πορεία της Εκκλησίας μας. Αμήν.