ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΥΨΩΣΗ ΤΟΥ Τ.ΣΤΑΥΡΟΥ 14 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2025
ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΥΨΩΣΗ ΤΟΥ Τ.ΣΤΑΥΡΟΥ 14 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2025
†ΑΡΧΙΜ. ΣΠΥΡΙΔΩΝΟΣ ΚΑΤΡΑΜΑΔΟΥ
«Πας ο πιστεύων εις αυτόν ου μη απόληται» (Ιωάννου γ‘, 15)
Η παγκόσμια Ύψωση του Τ. και Ζωοποιού Σταυρού σύμφωνα με την Ι. Παράδοση της Εκκλησίας μας, έγινε αμέσως μετά την εύρεση Αυτού από την Αγ. Ελένη η οποία αφού τον προσκύνησε και τον ασπάσθηκε στην συνέχεια τον παρέδωσε στον Πατριάρχη των Ιεροσολύμων Μακάριο, ο οποίος τον ύψωσε ψηλά για να τον δουν οι παρευρισκόμενοι πιστοί χριστιανοί και σταύρωσε τα 4 σημεία του ορίζοντα.
Λίγα χρόνια μετά, το 335, την επομένη μέρα των εγκαινίων του Ναού της Αναστάσεως, ο Πατριάρχης ύψωσε και πάλι τον Τ. Σταυρό και ευλόγησε και πάλι τα πλήθη των χριστιανών που είχαν συρρεύσει στην Αγία Πόλη για να λάβουν μέρος στις τελετές των εγκαινίων του Νέου Ναού και ζητούσαν να προσκυνήσουν το Ιερότατο Σύμβολο του Χριστιανισμού. Και μία τρίτη φορά πραγματοποιήθηκε Ύψωση του Τ. Σταυρού και συγκεκριμένα το 628 εποχή που ο Αυτοκράτορας του Βυζαντίου Ηράκλειος πολεμά τους Πέρσες Αυτοί έχουν για 14 χρόνια καταλάβει την Παλαιστίνη και έχουν αρπάξει από τους χριστιανούς μεταξύ των άλλων πολλών ιερών λειψάνων, εικόνων και κειμηλίων και τον Τ. Σταυρό. Ο Ηράκλειος νικά και τα επανακτά μαζί με τον Τ. Σταυρό. Στις 14 Σεπτεμβρίου του 628 έρχεται στα Ιεροσόλυμα φέροντας στους ώμους του τον Τ. Σταυρό, ανυπόδητος και φτωχικά ντυμένος. Φθάνει στο Ναό της Αναστάσεως και παραδίδει και πάλι τον Τ. Σταυρό στα χέρια του Πατριάρχη Ιεροσολύμων Ζαχαρία και εκείνος υψώνει τον Τ. και Ζωοποιό Σταυρό όπως οι προκάτοχοί του Πατριάρχες και ευλογεί τα πλήθη των πιστών χριστιανών, ψάλλοντας για πρώτη φορά τον λαοφιλή ύμνο «Σώσον Κύριε τον λαόν Σου και ευλόγησον την κληρονομίαν Σου …». Από την εποχή αυτή και μέχρι σήμερα η Εκκλησία τιμά με κάθε λαμπρότητα και επισημότητα σήμερα την Μεγάλη Εορτή της Υψώσεως του Τ. Σταυρού. Με αφορμή την Δεσποτική αυτή της Εκκλησίας μας Εορτή καθηκόντως οφείλουμε οι πιστοί να γνωρίζουμε την σημασία και την θέση που έχει ο Τ. Σταυρός στη ζωή και στην πορεία μας.
Ο Χριστός απευθυνόμενος στους Ιουδαίους και προαναγγέλοντας την σταυρική θυσία Του για την σωτηρία των ανθρώπων αναφέρθηκε στο περιστατικό της ιστορίας των Ισραηλιτών όταν περιπλανιόντουσαν στην έρημο λέγοντας «Όπως ο Μωϋσής ύψωσε το φίδι στην έρημο, έτσι πρέπει να υψωθεί και ο Υιός του ανθρώπου, για να μη χάνεται όποιος πιστεύει σ’ αυτον, αλλά να έχει ζωή αιώνιο» (Ιωάννου γ’, 14-15).
Οι Εβραίοι βρισκόταν στην έρημο κοντά στη γη Εδώμ. Σκληροτράχειλος κακός και απερίτμητος- αχάριστος λαός λιγοψύχησε και άρχισε να παραπονιέται στο Μωϋσή λέγοντας: Γιατί μας έβγαλες από την Αίγυπτο και μας έφερες εδώ στην έρημο, που δεν υπάρχει ούτε ψωμί, ούτε νερό. Κουραστήκαμε να τρώμε το ελαφρό αυτό ψωμί το «μάννα».
Ο Θεός για να τιμωρήσει το μεμψίμοιρο αυτό λαό και να τον κάνει να συνέλθει σκόρπισε στην κατασκήνωσή του φαρμακερά φίδια που όποιον δάγκωναν πέθαινε και πολύς κόσμος πήγαινε από την εξολοθρευτική αυτή μάστιγα. Κάτω από την δυστυχία αυτή ο λαός, απελπισμένος πέφτει στα πόδια του Μωϋσή ζητώντας λύση και σωτηρία.
Ο Μωϋσής παρακαλεί το Θεό και πάλι για τον αχάριστο λαό και ο Θεός εισακούει και διατάζει να φτιάξει ένα μεγάλο χάλκινο φίδι, να το κρεμάσει σ’ ένα ξύλο και να το στήσει στην κορυφή του βουνού για να το βλέπει όλος ο λαός και «Όποιος δαγκώνεται από το φίδι να ρίχνει παρευθύς το βλέμμα του στο χάλκινο φίδι που είναι καρφωμένο στο ξύλο και θα σώζεται». Έτσι έγινε. Μόλις κάποιος δαγκωνόταν ατένιζε το χάλκινο φίδι κι αμέσως το δηλητήριο έχανε τη δύναμή του, περνούσαν οι πόνοι και γινόταν καλά.
Το χάλκινο φίδι ήταν σύμβολο του Χριστού. Τύπος και προχάραγμα της δυνάμεως του Τ. Σταυρού. Μετά το δράμα του Γολγοθά, κάθε άνθρωπος, που θα προσβληθεί από την φαρμακερή οχιά της αμαρτίας και θα υψώσει ικετευτικά τα βλέμματά του στο Τ. Σταυρό, θα βρει αμέσως την ίαση. Τέτοια είναι η δύναμη του Τ. Σταυρού. Αλλά τελικά τι είναι για μας τους πιστούς ο Σταυρός;
- Ο Τ. ΣΤΑΥΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΟΡΓΑΝΟ ΣΩΤΗΡΙΑΣ
Το άλλοτε ατιμωτικό ξύλο και τώρα ξύλο ευλογημένο είναι όργανο της σωτηρίας μας. Πάνω σ’ αυτό σταυρώθηκε ο Λυτρωτής μας για τις αμαρτίες μας και να μας απαλλάξει από τις συνέπειες, που η αμαρτία των Πρωτοπλάστων και οι προσωπικές μας προξένησαν. Τον σταυρικό, τον πιο σκληρό και οδυνηρό θάνατο διάλεξε ο Υιός του Θεού για να μας λυτρώσει, για να δείξει όλη του την αγάπη. «Εις τέλος ηγάπησεν ημάς» (Εξαποστειλάριο Εορτής Υψώσεως του Τ. Σταυρού). Θα μπορούσε με ένα Του λόγο να μας εξαγοράσει, αλλά θέλησε να δείξει όλη Του την αγάπη και να γίνει τέλειο υπόδειγμα. Ο Σταυρός έγινε το ευλογημένο όργανο της σωτηρίας μας, ο φύλαξ πάσης της οικουμένης, η ωραιότητα της Εκκλησίας, το στήριγμα των πιστών, η δόξα των Αγγέλων και το τραύμα των δαιμόνων.
- Ο Τ. ΣΤΑΥΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΦΩΤΕΙΝΟΣ ΟΔΗΓΟΣ.
Πολλές φορές βρισκόμαστε μέσα σε πέλαγος δυσκολιών και δεν ξέρουμε πού και πώς να κατευθυνθούμε. Όταν ατενίσουμε τον Τ. Σταυρό παίρνουμε θάρρος και προχωρούμε με γιγαντωμένη τη θέλησή μας ενάντια στις δυσκολίες, γιατί από το ύψος του Σταυρού εκπέμπεται το άπλετο ιλαρό φως του Εσταυρωμένου μας Χριστού. Ο Σταυρός μας έδωσε την κλήση να γίνουμε χριστιανοί. Ο Σταυρός μας έβγαλε από τις τυραννικές αμφιβολίες για τη σωτηρία μας. Ο Σταυρός μας δίδαξε πως να συγχωρούμε. Ο Σταυρός, σαν φωτεινός φάρος, μας δείχνει το δρόμο, που έχουμε να ακολουθήσουμε για να εξασφαλίσουμε τη σωτηρία μας. Ο δρόμος αυτός είναι ο δρόμος της αρετής και του καθήκοντος, που κάτω από το άπλετο φως των προβολέων του Σταυρού φαίνεται εύκολος και σύντομος.
- Ο Τ. ΣΤΑΥΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΙΣΧΥΡΟ ΟΠΛΟ.
Με το Σταυρό δεν έχουμε να φοβηθούμε από κανένα κακό. Αυτός διώχνει το διάβολο, απομακρύνει τους πειρασμούς, δίνει τη νίκη, πόσες φορές οι Άγιοι δεν απελευθέρωσαν δαιμονισμένους με μόνο το σημείο του Σταυρού; Πόσες φορές δεν κατατρόπωσαν στρατιές ακάθαρτων πνευμάτων με τη δύναμη του Σταυρού; Ένας Άγιος πριν ελευθερώσει ένα δαιμονισμένο ρώτησε τον διάβολο, γιατί μπήκε σ’ αυτό τον δυστυχισμένο. Γιατί, απάντησε το ακάθαρτο πνεύμα, αυτός ο άνθρωπος δεν είχε κάνει ποτέ, ούτε μία προσευχή, δεν είχε ποτέ κοινωνήσει και δεν είχε ποτέ κάνει το σημείο του Σταυρού. Οι Άγιοι όπως και η Εκκλησία ευκαίρως ακαίρως σε κάθε στιγμή καλεί να κάνουμε τον σημείο του Σταυρού και όταν έχουμε πειρασμό, όταν αντικρίζουμε κίνδυνο, να κάνουμε με προσοχή και ευλάβεια το σημείο του Σταυρού.
4 Ο Τ. ΣΤΑΥΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΜΕΓΑΛΟ ΒΙΒΛΙΟ.
Ατενίζοντας το Σταυρό μαθαίνουμε τα απαραίτητα και αναγκαία για την πνευματική μας πρόοδο. Μαθαίνουμε να υποφέρουμε, όπως υπέφερε Εκείνος, που επειδή μας αγαπούσε καρφώθηκε πάνω στο ατιμωτικό ξύλο του Σταυρού. Μαθαίνουμε να συγχωρούμε, όπως Εκείνος. Υπομονή, θυσίες, ανεξικακία: οι τρεις απαραίτητες υποχρεώσεις της χριστιανικής ζωής. Ο Σταυρός είναι ένα «βιβλίο που γράφτηκε με το Τ. Αίμα του Λυτρωτού μας Χριστού και όλοι μικροί και μεγάλοι, που διατηρούμε άσβεστη τη φλόγα της πίστεως και της αγάπης, μπορούμε να το διαβάσουμε και εύκολα να το εννοήσουμε, ο Τ. Σταυρός είναι η περίληψη όλου του δόγματος και της ηθικής και τη διδασκαλίας της ζωής της Εκκλησίας.
- Ο Τ. ΣΤΑΥΡΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΑΠΑΡΑΜΙΛΛΟΣ ΔΑΣΚΑΛΟΣ.
Σε κάθε ψυχή, σύμφωνα με τις ανάγκες της ο Εσταυρωμένος Κύριος θα απευθύνει λόγια διδακτικά, ενθαρρυντικά, παρηγορητικά, φθάνει να θελήσει να στρέψει προς Αυτό τα βλέμματά της, όταν αισθανθεί το μαύρο πέπλο της δοκιμασίας. Αισθάνεσαι, θα πει σε μια ψυχή, τα αγκάθια της υπερηφάνειας να σε αγκυλώνουν και να σε κάνουν να νομίζεις ότι χωρίς εσένα δουλειά δε γίνεται,
Πως αν δεν πεις τη γνώμη σου, η υπόθεση θα ναυαγήσει. Στρέψε τα βλέμματά σου σε Μένα και δες τι υποφέρω Εγώ ο άπειρος και τέλειος Θεός, για σένα, για να σου μάθω να ταπεινώνεσαι.
Αισθάνεσαι θα πει σε άλλη ψυχή, τα δαγκώματα της περιφρονήσεως, της αδιαφορίας των άλλων, να σου ξεσχίζουν την καρδιά. Θα ήθελες από όλους να ακούς τρυφερά λόγια και να βλέπεις να σου σκορπούν γλυκά χαμόγελα; Σήκωσε τα μάτια ψηλά σε Μένα, δες με ποια ανεκτικότητα υπομένω όλες τις εξουθενώσεις.
Με τι υπομονή δέχομαι τις ύβρεις, τους χλευασμούς, την κακία του όχλου. Όλοι με εγκατέλειψαν και δε βρήκα πουθενά ανακούφιση και παρηγοριά. Σύγκρινε τη στάση Μου με τη δική σου. Αισθάνεσαι, θα πει ακόμα σε άλλη ψυχή, ζωηρά την επιθυμία της πλεονεξίας, του πλούτου. Αγαπάς τη χλιδή και την καλοπέραση; Κοίταξέ Με πως περιφρόνησα στη ζωή Μου όλα αυτά σε βαθμό, που δεν είχα που να γύρω το κουρασμένο Μου κεφάλι. Ολόγυμνος επάνω στο Σταυρό, και άφησα για κληρονομιά σε όλη την ανθρωπότητα το παράδειγμά Μου και τα τελευταία Μου λόγια.
Αμαρτωλές τάσεις επιδιώκουν να σε παρασύρουν στο βόρβορο της αμαρτίας και ζητούν να κηλιδώσουν την αγνή σου καρδιά; Παρατήρησε τι υπέφερα για σένα στη σάρκα Μου για να εξιλεώσω τις δικές σου αμαρτίες. Κοίταξε αν μπορείς να βρεις ένα μέρος στο σώμα Μου χωρίς πληγή. Από το κεφάλι ως το σώμα είμαι όλος αίμα για να σου δείξω πώς να χαλιναγωγείς και το δικό σου σώμα, για να το αναστήσεις μια μέρα ένδοξο.
Φλόγες ανάβουν στην καρδιά σου και δεν έχεις τη δύναμη να τις σβήσεις και να τις κατευθύνεις σε Μένα για να βρεις τη γαλήνη και την ειρήνη, γιατί ο, τι δεν αγαπάς μαζί μου και για Μένα δεν μπορεί παρά ταραχή και ανησυχία να σου δώσει. Γι’ αυτό παρατήρησε την ανοιγμένη καρδιά Μου. Την άνοιξα για σένα, για να σου δείξω την αγάπη Μου και να σου ζητήσω αγάπη αντί αγάπης. Έλα να ακουμπήσεις μέσα σ ’ αυτή την εσταυρωμένη καρδιά Μου και θα βρεις την ειρήνη, την ελπίδα την αισιοδοξία και τη χαρά.
Εσταυρωμένε Κύριε μας, διαπιστώνω ότι όσα κι αν είναι τα πάθη μου, που με κρατούν στην αμαρτία, με τα φρικτά σου παθήματα διαλύονται.
Όσες και να είναι οι πληγές, που μου ανοίγουν οι αμαρτίες, πλησιάζοντας στο πληγωμένο σώμα Σου και μετέχωντας του Αγ. Σώματος και Αίματός Σου της Θ. Κοινωνίας όλα επουλώνονται.
Όσος και να είναι ο πόνος, ψυχικός ή σωματικός συγκρίνοντάς τον με το δικό Σου πόνο πάνω στο Τ. Σταυρό, γίνεται υποφερτός.
Κάνε λοιπόν ο Σταυρός Σου να είναι για μένα το στήριγμα, ο φωτεινός οδηγός, το πανίσχυρο όπλο, το μεγάλο βιβλίο, ο μοναδικός διδάσκαλος.
Θέλω να μη λείψει ποτέ ο Τ. Σταυρός ούτε από το δωμάτιό μου, ούτε από το εργαστήρι μου, και να είναι όχι μόνο το στολίδι μου, αλλά εμπνευστής και οδοδείκτης της σωτηρίας μου.
Εσταυρωμένε Κύριε κάνε ώστε ο Τ. Σταυρός Σου να μας συνοδεύει ως την τελευταία μας κατοικία, όταν όλοι θα μας έχουν εγκαταλείψει και τα χέρια μας δε θα μπορούν να σφίξουν πια τίποτα, ο Σταυρός σου —το σύμβολο της Αναστάσεως- να έρθει ν’ αναπαυθεί στο στήθος μου και αργότερα να τεθεί στην τελευταία μου κατοικία ως εχέγγυο μιας ενδόξου και μακαρίας ζωής.
Πηγή Ενοριακό Φυλλάδιο 14 Σεπ 25