ΡΩΤΗΣΕ ΚΑΠΟΙΟΣ ΤΗΝ ΤΕΧΝΗΤΗ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ
ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΚΕΙΜΕΝΩΝ †ΑΡΧΙΜ. ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΚΑΤΡΑΜΑΔΟΣ
Ρώτησε κάποιος την Τεχνητή Νοημοσύνη: «Εάν ήσουν ο Διάβολος, πώς θα κατέστρεφες τα νεαρά μυαλά της επόμενης γενιάς, χωρίς καν να το καταλάβουν;».
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Εάν ήμουν ο Διάβολος δεν θα δρούσα με βία, αλλά με ευκολία θα τους έδινα όλα όσα επιθυμούν και θα τους έπαιρνα όλα όσα χρειάζονται.
Θα τους έκανα να νιώθουν συνδεδεμένοι, αλλά τελείως μόνοι γεμάτοι ατελείωτη διασκέδαση, αλλά εντελώς κενοί.
Θα θόλωνα τη διαχωριστική γραμμή, μεταξύ αλήθειας και άποψης, μέχρι που τίποτα πια δεν θα είχε νόημα.
Θα τους δίδασκα να κυνηγούν την αδρεναλίνη και όχι τον σκοπό. Να λατρεύουν τον εαυτό τους, αλλά να μισούν αυτό που είναι. Δεν θα τους κατέστρεφα με πόλεμο, αλλά με απάθεια.
Θα τους κρατούσα απασχολημένους, μουδιασμένους, να σκρολάρουν, συνέχεια να σκρολάρουν.
Θα διέλυα την οικογένεια επαναπροσδιορίζοντάς την, θα έκανα τους πατεράδες προαιρετικούς, τις μαμάδες εξαντλημένες και τα παιδιά σε σύγχυση.
Θα τους έδινα ένα τηλέφωνο πριν προλάβουν να μιλήσουν με ολόκληρες προτάσεις και θα έβλεπα το μυαλό τους να σαπίζει αργά, γλυκά, σιωπηλά.
Και το πιο λαμπρό κομμάτι, Δεν θα ήξεραν ότι το κάνω εγώ! Θα το έλεγαν ελευθερία.
ΠΕΡΑΣΤΙΚΑ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΑΣΘΕΝΟΥΝ ΒΑΡΙΑ ΑΦΟΥ ΑΚΟΜΑ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΤΙΠΟΤΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ ΚΑΙ ΟΛΗ ΤΗΝ ΩΡΑ ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΕΙΝΑΙ ΚΟΛΛΗΜΕΝΟΙ ΣΕ ΕΝΑ ΚΙΝΗΤΟ ΤΗΛΕΦΩΝΟ.