Ο ΑΝΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΤΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ
(27-09-1831)
194 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ
Πέρασαν κιόλας 194 χρόνια από την μαύρη επέτειο της δολοφονίας του Ι. Καποδίστρια. Κατ’ αυτή τελειώθηκε μαρτυρικώς ο χαραγμένος με χρυσά γράμματα στις καρδιές του Ελληνικού Λαού, Ιωάννης Καποδίστριας, ο 1ος Κυβερνήτης του νεοσύστατου Ελληνικού Κράτους, ο «Άγιος της πολιτικής», ο οραματιστής, ο αληθινός ηγέτης, ο θυσιασμένος στην υπηρεσία της Πατρίδας. Ήξερε ότι τον παραμονεύει ο θάνατος, καθώς είχε δεχθεί απειλές. Μα, με δίχως φρουρούς (τι τραγικό!!!! Και εκκλησιαστικοί ηγέτες έχουν σήμερα φρουρούς!!!!!) σηκώθηκε νωρίς το πρωί της Κυριακής ως συνειδητός χριστιανός και κίνησε για την Εκκλησία με σκοπό να προσευχηθεί και να μεταλάβει το Άγ. Σώμα και το Αγ. Αίμα του Σωτήρος Χριστού. Τέτοιες ήταν οι αρχές του σπουδαίου αυτού Έλληνα και Χριστιανού Ανδρός. Δεν πήγαινε στην Εκκλησία ένα λεπτό πριν τις Δοξολογίες, ούτε διανοήθηκε να εργαλειοποιήσει την θρησκεία για άγρα ψήφων. Η Εκκλησία ήταν αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής του, για αυτό και φρόντισε να διανύσει τον πλούσιο σε έργα βίο του στηριγμένος στην ευαγγελική διδασκαλία. Τελικά, έξω από το Ναό του Αγ. Σπυρίδωνος Ναυπλίου, άνδρες αιμάτων, δουλεύοντας για τα συμφέροντα ξένων δυνάμεων, οι οποίες τυγχάνουν σημερινοί ετέροι μας, επιτέθηκαν στον Κυβερνήτη και τον δολοφόνησαν. Γράφθηκαν πολλά για αυτό το δόλιο κακούργημα, αλλά το πλέον εύστοχο όλων είναι το σχόλιο του φιλέλληνα και εθνικού ευεργέτη της Ελλάδος, Εϋνάρδου: «Όστις δολοφόνησε τον Καποδίστρια, δολοφόνησε την Πατρίδα του». Μέσα σε αυτές τις λίγες λέξεις συνοψίζεται το μεγαλείο της προσωπικότητας του Ιωάννη Καποδίστρια και η γιγάντια προσφορά του στο Ελληνικό Γένος, καθώς και το μέγεθος της καταστροφής που επέφερε στην Πατρίδα μας ο φόνος του. Το πλήθος των πεπραγμένων του προς όφελος όχι μόνο της Ελλάδας, αλλά και όλης της Ευρώπης, αναρίθμητο: διετέλεσε Υπουργός Εξωτερικών της πανίσχυρης Ρωσίας επί Τσάρου Αλεξάνδρου και με την υπεράνθρωπη πολιτική προορατικότητά του οδήγησε στην σταθερότητα της Ευρώπης, εργαζόμενος παράλληλα για την ενίσχυση των υπόδουλων Ελλήνων μέσω του φιλελληνικού κινήματος. Καθιέρωσε το πολίτευμα και τις αρχές οργάνωσης του κράτους της Ελβετίας, η οποία, σε αντίθεση με τους απάτριδες της Ελλάδος, δέχθηκε και εκτίμησε την ευεργεσία του, καθώς χάρη σε αυτήν είναι σήμερα ένα από τα πλουσιότερα κράτη στον κόσμο. Στο σύντομο διάστημα των τριών χρόνων κατά τους οποίους υπηρέτησε την Ελλάδα ως Κυβερνήτης της, έκανε τόσα που άλλοι δεν έκαναν ολόκληρες δεκαετίες.
«Ο Ιωάννης Καποδίστριας είχε όραμα. Ήθελε να δει την Ελλάδα στο παλαιό της κλέος. Δεν είδε την θέση του σαν θέση εξουσίας, ούτε σαν ατομικό του βόλεμα. Αντιθέτως, την είδε σαν θέση διακονίας προς τον συνάνθρωπο. Για τον λόγο αυτό, ούτε μισθό λάμβανε, ούτε, ασφαλώς, διανοήθηκε ποτέ να απλώσει το χέρι του στον κρατικό κορβανά, παρά μόνο για να τον αυξήσει με τις δικές του οικονομίες. Είναι, άλλωστε, αμίμητα τα περίφημα λόγια του που συγκλονίζουν κάθε Έλληνα του σήμερα: «Εφόσον τα ιδιαίτερα εισοδήματά μου αρκούν δια να ζήσω, αρνούμαι να αγγίζω μέχρι και του οβολού τα δημόσια χρήματα, ενώ ευρισκόμεθα εις το μέσον ερειπίων και ανθρώπων βυθισμένων εις εσχάτην πενίαν». Δυστυχώς, ειδικά στην Πατρίδα μας, όταν αναδεικνύονται άνθρωποι που με αγνότητα και ανιδιοτέλεια υπηρετούν υψηλά οράματα για χάρη του κοινού καλού, άνθρωποι που εργάζονται με προοπτική για το μέλλον, άνθρωποι που υπερέχουν με τα χαρίσματά τους δίχως να το επιδιώκουν, τότε εμφανίζονται και εκείνοι που υποφέροντας από το σαράκι του φθόνου και των ατομικών φιλοδοξιών, τους πολεμούν για να τους αφανίσουν.
Είναι οι άνθρωποι που δεν έχουν κανέναν άλλο τρόπο για να αναδειχθούν, παρά μόνο αφανίζοντας τους προικισμένους: «φθόνος γαρ ουκ οίδε προτιμάν το συμφέρον»! Και ποιό είναι το αποτέλεσμα όλης αυτής της θλιβερής τακτικής; Τα ερείπια, η μαυρίλα, η παρακμή. Τι κατάφεραν όσοι σκότωσαν τον Καποδίστρια; Να έχουμε σήμερα μία Ελλάδα που οι περισσότεροι ζουν για το άτομό τους, για την άνεση και τα πάθη τους, δίχως να υπολογίζουν στο ελάχιστο την αρετή. Έχουμε ένα εκπαιδευτικό σύστημα που προβάλλει στα ελληνόπουλα άχρηστα ξενόφερτα πράγματα (τύπου Halloween!), για τα οποία μόνο τα παιδιά των συνειδητών αντιστέκονται. Έχουμε μία Ελλάδα με εκατοντάδες χιλιάδες εκτρώσεις τον χρόνο, με υψηλό ποσοστό διαζυγίων, με μεγάλα οικονομικά προβλήματα, με διαφθορά, με πρωτοφανή βία από την τρυφερή ηλικία στους ανήλικους, έχουμε ξεχαρβάλωμα των πάντων, αποκαθήλωση αρχών και αξιών, έχουμε μόνο έγνοια το πώς θα πλουτίσουμε και πώς θα ζήσουμε μέσα από τη ρεμούλα και την απάτη το μύθο μας. Θα πει κάποιος «τι σχέση έχουν όλα αυτά με τον Καποδίστρια;». Κι όμως, αν είχε ζήσει ο Καποδίστριας, η ιστορία της Ελλάδος θα ήταν πολύ διαφορετική. Με μία φράση, η δολοφονία του Καποδίστρια υπήρξε η «ταφόπλακα» της Ελλάδας. Αυτό που ευχόμαστε και προσευχόμαστε διακαώς είναι να υπάρξουν άνθρωποι που με ζήλο θα μιμηθούν το παράδειγμά του, ακόμη και αν γνωρίζουν πως αυτό θα τους κοστίσει την ίδια τους την ζωή. Ο Καποδίστριας στερήθηκε με την σύντομη πορεία του την επίγεια ζωή, μα κέρδισε την αιώνια. Έφυγε από αυτόν τον κόσμο, μα η μνήμη του παραμένει ζωντανή. Είναι ο μόνος πολιτικός που 194 χρόνια μετά τον θάνατό του, Έλληνες από την μία άκρη έως την άλλη άκρη της καημένης και δόλιας Πατρίδας μας μπορούν και τελούν υπέρ Αυτού Μνημόσυνα γιατί στην περίπτωση του Ιωάννη Καποδίστρια, η φράση «ουδείς αναντικατάστατος» καταρρίπτεται. Ο Ιωάννης Καποδίστριας θα αποτελεί την μία αληθινή λαμπρή εξαίρεση, καθώς κοντά δύο αιώνες και ακόμη κανένας δεν τον έχει αντικαταστήσει. Ας είναι αιωνία Αυτού η μνήμη!!!
Πηγή Ενοριακά Φυλλάδια 16 και 23 Νοε 25